Die Schulleiterin

Februari 2014 - Vijfendertig leerlingen heeft de Glückauf Schule op dit moment, waaronder het komende half jaar onze kinderen. Nog wat onwennig staan ze ’s ochtends samen met de andere kinderen rondom Frau Gause met haar gitaar. Elke schooldag begint met zingen, nadat de kinderen eerst eenstemmig “Gutemorgen, Frau Gause” hebben opgedreund.

Frau Gause begon op deze school in 1991, toen er een tekort aan leraren was ontstaan. Het open gaan van de grens tussen West- en Oost-Duitsland in 1989 had voor een flinke aanwas van nieuwe kinderen uit Oost-Duitsland gezorgd. Hun ouders, bang dat de grens na enige tijd weer zou sluiten, verhuisden voor de zekerheid maar vast naar het aan westelijke zijde gelegen Sankt Andreasberg. De school startte parallelklassen en er ontstond zelfs een tekort aan huizen in het toen ruim 4.000 zielen tellende dorp.

Dat is anno 2014 wel anders. In elke straat staan meerdere huizen te koop, voor de liefhebber met inboedel en al op de kop te tikken. Want Sankt Andreasberg is aan het ontvolken. Er is weinig werk, dus veel jonge mensen trekken weg. Ook de Glückauf Schule kent op dit moment absoluut geen plaatsgebrek. De twee combinatieklassen die de school nu telt, kunnen voor elk vak of activiteit een ander lokaal kiezen.

Gelukkig heeft Duitsland geen regels voor het minimum aantal leerlingen dat een basisschool moet hebben. Sankt Andreasberg kan niet zonder eigen school, vindt Frau Gause. Het stadje ligt daarvoor –vooral in de winter als de sneeuw metershoog ligt - te afgelegen in de bergen. Ook al is het volgende dorp maar 12 km verder.

Frau Gause is blij met het kleine aantal leerlingen. Het geeft haar en de andere leerkrachten de mogelijkheid om ieder kind op individuele wijze te benaderen, passend bij diens situatie. Of het nu een superslim kind is of een kind dat een stukje achterloopt; iedereen is welkom op de dorpsschool. Ook onze Nederlandse kinderen, die het er prima naar hun zin hebben!